Arapça’ya dil uzatan cahillere !

Görüntü itibariyle çağdaş, entellektüel, filozof gözüken ama aklını, beynini ve dilini kullanmayı beceremeyen çağdaş cahillere selam olsun.  🙂

Bir eksiğiniz olsa TEDARİK edemez, bir yanlış yapsanız TELAFİ edemezsiniz.
Arapça olmasa ÖZÜR dileyemez, bir MAZERET sunamazsınız. Birisi öfkelenip parlasa TESKİN edemezsiniz. VAAZ, NASİHAT FAYDA  vermez. TAKDİR, TEKDİR  de her zaman iş görmez. Bir defa Arapça olmasa EFENİM, EFENDİM, ŞEY …  diye bile kekeleyemezsiniz. ZİRA ŞEY Arapçadır. İsteğiniz olsa RECA ederim  diyemezsiniz.
Birbirinizi TESELLİ edemez,KADER-İ İLAHİ dir, MAHZUN  olma, SABR  et, AKIBETi HAYR olur diyemezsiniz. NÜFUS cüzdanınız KAYB olsa  İLAN veremez, efenim şööyle  LEZZETLİ  bir yemeği İŞTAHla MİDEye indiremezsiniz. Canım sıkıldı, HABERleri dinleyeyim. Yok. Bir KİTABa saldırayım. Olmaz. Kendimi SOKAĞa, CADDEye atayım. MÜMKÜN değil. Çıkıp ETRAFa bir bakayım, şu CİVARda bir turlayıp geleyim. Yemez! Köyüme gideyim, bir HAVA değiştireyim! Yapamazsınız.
Köy değil ama köyün bağlı olduğu KASABA, NAHİYE, BELDE Arapçadır. Ülke değil ama VATAN, MEMLEKET Arapçadır. Beyler, işi CİDDİye alın. Kişinin HADDini bilmesi büyük FAZİLETtir. TALİP ne der: Kişiye NOKSANını bilmek gibi İRFAN  olmaz. İNSAF, YA HU ! DİN, İMAN, VATAN, AR, NAMUS, HAYA, İFFET, İZZET, ŞEREF, AKIL, İZAN …  Hepsi Arapçadır. Kötü bir durum var. Etraf HAİNden, -afedersiniz- FİKİR FAHİŞEsinden geçilmez HALe gelmiş. HAYSİYET CELLATları köşeleri tutmuş.
Nerden türedi bu kadar ASILsız,NURsuz, şu güzelim ülkede. Bunlarda AHLAK, EDEP yok. Yüzlerine tükürsen İLTİFAT sayacaklar! REZALET diz boyu. Her yol MÜBAH sayılır olmuş. Kepazelik ARŞa çıkmış. HAYAsızlık, CESARET adı altında ARZ-ı ENDAMa durmuş. SAMİMİYET yok. MÜNAFIK ağızlar, sahteSURATlar, iğreti TEBESSÜMler, MUZDARİP görünen MÜSTEHZİ çehreler, ZAHMETsiz DİMAĞlar…
KADERmi diyeceğiz? ŞÜPHEsiz öyle de bu ADAMların (bu âdemlerin)  bizim hiç mi KABAHATimiz yok. Ne diyelim. Allah ISLAH etsin.
İnsanların iç HUZURu yok. KANAAT duygusu kaybolmuş. Kendisine biçilene RAZI olan yok. Büyük bir HIRS, TAMAH var insanlarda. Toplum TEHLİKElice KUTUPlara ayrılmış; birbirlerine NEFRET gözüyle bakıp HUSUMET besler olmuşlar. HAKARET, KÜFÜR bini bir para! Hadi AŞK-I, MEŞKi, AHBAPlığı bir TARAFa bırakalım; içtenlikle HASBİHAL edemez, birbirimize bir MERHABA da mı diyemeyiz.
Meğer ne çok şey borçluyuz şu Arapçaya.. HAYAT da Arapçadır, VÜCUD  da.. EBEDİYET de SAADET de; BEREKET de HUZUR da..İSTİKBALe DAİR EMELlerimiz de Arapçadır. MAZİye AİT TAHASSÜRlerimiz de.. ANa AİT EFKÂR  ve BUHRANımız da.. Arapça olmasa İLİM, FEN, SANAT  olmaz.  Efendiler! Daha da ileri giderek sizi TEMİN ederim ki, hiçbir FAALİYET yapılamaz. NOKTA. Bu arada,NOKTA da Arapça O olmasa, ne MÜTEFEKKİRimiz ne İLİM EDEBİYAT ve TARİH adamımız olur. Ne MEFKÜRE sahibi idealist SİYASETçi ne DAVA adamı kalır.
Ne ESNAF-TİCARET  ERBABI , ne HİZMETli SINIFı, ne AMELE , ne de düşmanın kalbine korku ve DEHŞET salacak ASKERimiz kalır.  Çocukların MÜRÜVVETini göremez, NİKAH yapamayız. Böylece, ne AİLE olur; ne SÜLALE ne NESEP. Bu KADARına da pes, YANİ! İSİM, FİİL, HARF  KELİME  hepsi Arapça dostlar!

Arapça olmasa iki KELAM edemeyiz şurada! Bu kadarı da FAZLA mı diyorsunuz. Eh, NAZAR değmesin, HATTA MAŞALLAH  diyelim o zaman. Bir KUSUR, HATA  etmişsek AFF ola

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: