Topraklarımızı düşmanlara kim karşılıksız verdi?

MUSTAFA KEMAL, SURİYE, HATAY, FİLİSTİN, LÜBNAN DERKEN MISIR İLE SUDAN’I DA İNGİLTERE’YE KARŞILIKSIZ VERDİ

Abdülaziz, ll. Abdülhamit, Sultan Reşat ve Sultan Vahdettin’in vermediği vatan topraklarını, Mustafa Kemal bedava dağıtıyor…

4 Haziran 1923.

Lozan Antlaşması’nın imza edilmesine 1 ay 20 gün var. Ama anlaşmanın Osmanlı topraklarının paylaşılmasıyla ilgili maddeleri çoktan kabul edildi. Mısır ve Sudan da gitti. Anadolu toprakları ile Doğu Trakya’yı kendisi için yeterli gören Haydut Ankara Hükümeti en ufak bir itirazda bile bulunmadı. 1517 yılında Yavuz Sultan Selim tarafından fethedilen Mısır ve Sudan’da İngiltere’nin askeri vardı. Ama orada Osmanlı askeri de vardı. Uluslararası hukukta codominum denen bir sistem uygulanıyordu.

Ortak yönetim.

Osmanlı-İngiliz ortak yönetimi. O kadar ki, mesela 1884 yılında Mısır Hidivi Abbas Hilmi Paşa’yı o göreve 2’nci Abdülhamit atadı. Çünkü Mısır, hukuken Osmanlı toprağıydı. Osmanlı-İngiliz ortak yönetimi 1’inci Dünya Savaşı’nın başladığı 1914 yılına kadar devam etti. Osmanlı, İngiltere karşısında savaşa girince Mısır Hidivi Hilmi Paşa, Osmanlı’nın tarafını tuttu. Öfkelenen İngilizler, Kahire’de askeri darbe yaptılar. Yönetime el koydular. Abbas Hilmi Paşa, İstanbul’a kaçtı. Sırasıyla Abdülmecit, Abdülaziz, 2’nci Abdülhamit, Sultan Reşat ve Vahideddin, Mısır ve Sudan’ı İngilizlere asla vermemişlerdir. Bu nedenle Mısır ve Sudan, hukuken Osmanlı toprağı olmayı sürdürdü. Egemenlik hakkı Osmanlı’da kaldı. Mısır ve Sudan, haydut Ankara Hükümeti kabul ettiği zaman, 24 Temmuz 1923’te, İsmet İnönü, Rıza Nur ve Hasan Saka’nın Mustafa Kemal’in oluruyla imzaladıkları Lozan Andlaşması ile elimizden çıktı. İşte ilgili maddeler:


Madde 16 — Türkiye, işbu Andlaşmada belirlenen sınırları dışındaki tüm topraklar ile bu topraklardan olup gene bu Andlaşma ile üzerinde kendi egemenlik hakkı tanınmış bulunanlar dışındaki Adalarda —ki bu toprak ve Adaların geleceği ilgililerce saptanmış ya da saptanacaktır- her ne nitelikte olursa olsun, sahip olduğu tüm hak ve senetlerden vazgeçtiğini açıklar. İşbu Maddenin hükümleri komşuluk nedeniyle Türkiye ile ortak sınırı bulunan ülkeler arasında kararlaştırılmış ya da kararlaştırılacak olan özel hükümleri bozmaz.


Madde 17 — Türkiye’nin Mısır ve Sudan üzerindeki tüm hukuk ve senetlerinden vazgeçmesine ilişkin hüküm 5 Kasım 1914 gününden başlayarak geçerlidir.


İşte böyle.

Bağıra bağıra gitti Mısır ve Sudan. Lozan’da egemenlik haklarını devretmeseydik, bu iki ülkenin mülkiyeti hala bizde olacaktı..

*Yaşar GÖREN

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: